يحيى ابن زكريا مىگويد : زكريا گفت خداوندا از سوى خودت جانشينى ( فرزندى ) به من ببخش تا از من و خاندان يعقوب ارث ببرد » . ( 1 ) اما كسانى كه معتقدند « ارث » در اينجا همان ارث معنوى است به قرائنى كه در خود آيه ، يا خارج از آن است تمسك جسته‌اند مانند : 1 - بعيد به نظر مىرسد كه پيامبر بزرگى همچون زكريا در آن سن و سال ، مشغله فكرى مهمى از ناحيه وارثان ثروتش داشته باشد ، به خصوص اينكه بعد از ذكريا جمله « * ( يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ ) * » اين جمله را اضافه مىكند * ( وَاجْعَلْه رَبِّ رَضِيًّا ) * : « خداوندا او را مورد رضايت خويش قرار ده » و بدون شك اين جمله اشاره به صفات معنوى آن وارث است . 2 - در آيات آينده وقتى كه خدا بشارت تولد يحيى را به او مىدهد مقامات معنوى عظيم از جمله مقام نبوت را براى او ذكر مىكند . 3 - در سوره آل عمران آيه 39 هنگامى كه انگيزه زكريا را براى تقاضاى فرزند شرح مىدهد اشاره مىكند : او زمانى به اين فكر افتاد كه مقامات مريم را مشاهده كرد كه به لطف پروردگار غذاهاى بهشتى در برابر محراب عبادتش نمايان مىشد . ( هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّه قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ ) . 4 - در پاره اى از احاديث از پيامبر ص مطلبى نقل شده كه تاييد مىكند ارث در اينجا اشاره به جنبه معنوى است ، خلاصه حديث چنين است : امام صادق از پيامبر ص نقل مىكند عيسى بن مريم ع از كنار قبرى گذشت كه صاحب آن در عذاب بود ، سال آينده نيز عبورش از آنجا افتاد ملاحظه كرد كه صاحب قبر در عذاب نيست ، از پروردگارش در اين زمينه سؤال كرد ، وحى الهى به او فرستاده شد كه صاحب اين قبر فرزند صالحى داشته است جاده اى را اصلاح كرده

--> ( 1 ) نور الثقلين جلد 3 صفحه 324